Mindful eating. Φάτε με επίγνωση!

Κατηγορία: Ψυχολογία ενηλίκωνΔημοσιεύθηκε στις

Φαίνεται πως αποτελεί νέα τάση αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί μια παλιά πρακτική που έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Αναβιώνει και προσφέρει λύσεις στη σύγχρονη σχέση που έχουμε αναπτύξει με το φαγητό και η οποία θυμίζει κατά πολύ τις σχέσεις αγάπης – μίσους. Ασφαλώς, οι ειδικοί στον τομέα της διατροφής αισθανόμαστε ανακούφιση και ικανοποίηση που πλέον προωθείται σημαντικά το mindful eating! 

Τί είναι το mindful eating.

Τί είναι όμως το mindful eating; Το φαγητό από μόνο του είναι μια φυσική, υγιής και ευχάριστη διαδικασία που προκύπτει φυσικά για να υπηρετήσει την επιβίωση του ανθρώπου και η οποία γίνεται αντιληπτή από το αίσθημα της πείνας. Ωστόσο, στη σύγχρονη κοινωνία που έχει εκπαιδεύσει τα μέλη της στην αφθονία και στον υλισμό αφενός αλλά και στη στέρηση της δίαιτας που πολλές φορές βιώνεται με τρόπο τιμωρητικό, η διαδικασία του φαγητού έχει μετατραπεί σε μια ενοχική διαδικασία. Αυτό που προτείνεται με το mindful eating είναι η σίτιση με επίγνωση! Δηλαδή, δεν τρώω απλά γιατί ένιωσα αυτή την παρόρμηση, αλλά έχω συνείδηση του αισθήματος μου για την πείνα του σώματός μου και προσφέρω συνειδητά κάτι στον εαυτό μου για να καλύψω αυτή την ανάγκη μου.

Βασικές έννοιες στο mindful eating.

Ποια είναι τα σημεία-κλειδιά για την επιτυχία του mindful eating; 

• Τρώμε με σκοπό να φροντίσουμε τον εαυτό μας και να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες. 

• Τρώμε με πολλή προσοχή ώστε να παρατηρήσουμε και να απολαύσουμε τις θετικές επιδράσεις της τροφής στο σώμα μας. 

Ασφαλώς, η φράση που ακούγαμε μικροί, «τρώγε αργά» αποτελεί μόνο μία πτυχή της συνειδητής προσφοράς φαγητού στον εαυτό μας. Εξάλλου το mindful eating αποτελεί στάση ζωής. 

Πώς θα επιτύχω το mindful eating.

Για ένα άτομο που δεν έχει εκπαιδεύσει τον εαυτό του στο mindful eating χρειάζεται αρχικά να δοθεί προσοχή σε κάποια απλά καθημερινά βήματα μέχρις ότου αυτά να γίνουν αυτοματοποιημένες συμπεριφορές της καθημερινότητάς του. 

Ένα πράγμα τη φορά! Η συγκεκριμένη πρακτική δε μπορεί να γίνει ενώ οδηγούμε ή ενώ βλέπουμε τηλεόραση, όπως επίσης ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν είναι προγραμματισμένος να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα. 

Ο χώρος του φαγητού βρίσκεται στο τραπέζι και η ίδια η διαδικασία του φαγητού αποτελεί μία ιεροτελεστία που χρειάζεται τη συγκέντρωσή μας σε αυτή. Ας κάνουμε, λοιπόν, τη βασική ερώτηση στον εαυτό μας: «Είσαι πραγματικά πεινασμένος; Ή είναι _______________ (Συμπλήρωσε το κενό: θλίψη, κακοκεφιά, μοναξιά, χαρά, ανία, ανησυχία, άγχος.) που σε κάνει να θέλεις να φας για να την εκτονώσεις/ ξεχάσεις…»

Ας παρατηρήσουμε τί συμβαίνει στο σώμα μας τη στιγμή του φαγητού αλλά και μετά. Μήπως το στομάχι μας πονάει επειδή φούσκωσε ή το φαγητό έπεσε γρήγορα; Μήπως νιώθουμε καούρα επειδή φάγαμε ακριβώς πριν τον ύπνο; Μήπως η γεύση του φαγητού δεν είναι του γούστου μας αλλά το τρωμε μηχανικά; 

Ας πάρουμε τον απαραίτητο χρόνο ώστε να απολαύσουμε κάνοντας συνειδητά αυτό που κάνουμε. Μυρίζουμε το φαγητό μας, το κοιτάμε, το δοκιμάζουμε - δεν το καταπίνουμε αμέσως, αναπνέουμε αργά και σωστά ενώ τρώμε! Αν δεν τα καταφέρνουμε άνετα με αυτή τη διαδικασία, μπορούμε να βάλουμε ένα χρονόμετρο αντίστροφης μέτρησης στα 20 λεπτά. Αυτός είναι ένα καλός χρόνος για ένα κυρίως γεύμα. Μία ακόμη εναλλακτική πρακτική είναι να χρησιμοποιήσουμε το μη επικρατές χέρι για να φάμε. Δηλαδή ένας δεξιόχειρας να χρησιμοποιήσει το αριστερό, και το αντίστροφο, ώστε να μειωθεί η ταχύτητα με την οποία η τροφή εισάγεται στο στόμα. 

Ας δοκιμάσουμε, λοιπόν, να κάνουμε χώρο στην καθημερινότητα μας ώστε να προσφέρουμε στους εαυτούς μας το δώρο της συνειδητής σίτισης, να τρώμε δηλαδή με επίγνωση, και ας απολαύσουμε το δώρο της τροφής και τα οφέλη της!

Kωνσταντίνα Παπαγεωργίου Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος