Μυξοιδηματικό κώμα

Κατηγορία: Ψυχολογία και ιατρικήΔημοσιεύθηκε στις

gh

Το Μυξοιδηματικό κώμα είναι μια εξαιρετικά σπάνια κατάσταση, είναι το τελικό στάδιο υποθυρεοειδισμού, όταν η πάθηση δεν θεραπεύεται. Χαρακτηρίζεται από προοδευτική κόπωση, καταβολή, υποθερμία, μειωμένη λειτουργία των πνευμόνων, υπογλυκαιμία, χαμηλά επίπεδα νατρίου και μπορεί να οδηγήσει σε shock και θάνατο. Παρουσιάζεται συχνότερα χειμερινούς μήνες, σε ηλικιωμένους ασθενείς με συνυπάρχουσα πνευμονική ή αγγειακή νόσο και τα ποσοστά θνητότητας υπερβαίνουν το 50%. Ο ασθενής ( ή κάποιος συγγενής του αν ο ίδιος δεν έχει την δυνατότητα) αναφέρει ιστορικό θυρεοειδοπάθειας, λήψης ραδιενεργού ιωδίου, ακτινοβολίας του τραχήλου ή θυρεοειδεκτομής. Το ιστορικό δείχνει προοδευτική έναρξη λήθαργου που καταλήγει σε κώμα.

Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCO)

Κατηγορία: Ψυχολογία και ιατρικήΔημοσιεύθηκε στις

gh

Ευρέως διαδεδομένη ενδοκρινολογική διαταραχή της αναπαραγωγικής ηλικίας. Τα κλασσικά συμπτώματα, που επηρεάζουν ένα 10% των γυναικών που πάσχουν είναι διαταραχή της περιόδου, αυξημένα ανδρογόνα στις εξετάσεις αίματος και τυπική εικόνα στο υπερηχογράφημα των ωοθηκών. Με δύο από τα ανωτέρω κριτήρια γίνεται η διάγνωση των πολυκυστικών ωοθηκών. Ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα είναι η παχυσαρκία σε ποσοστό που φτάνει το 50%. Συχνά συμπτώματα είναι η υπερτρίχωση και η ακμή, και είναι αυτά που επηρεάζουν τους ασθενείς κυρίως ψυχοκοινωνικά. Ιδιαίτερα στην ηλικία της εφηβείας μπορεί να οδηγήσουν σε άγχος και κατάθλιψη ως αποτέλεσμα της μεταβαλλόμενης αίσθησης του σώματος των εφήβων και του φόβου τους μήπως δεν αρέσουν.

Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου και Ψυχολογία

Κατηγορία: Ψυχολογία και ιατρικήΔημοσιεύθηκε στις

gh

Τα αίτια εμφάνισης των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου δεν είναι πλήρως κατανοητά, ωστόσο αποτελούν μια αλληλεπίδραση ανάμεσα στο γαστρεντερολογικό ανοσολογικό σύστημα, τους γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Η νόσος του Crohn αφορά το λεπτό και το παχύ έντερο με έναν τμηματικό τρόπο με διακεκομμένες βλάβες. Η Ελκώδης κολίτιδα αφορά μια συνεχόμενη βλάβη, η οποία ξεκινάει από το παχύ έντερο και καταλήγει με ένα προοδευτικό τρόπο μέχρι διάφορα μήκη του κόλον. Η ψυχολογία των ασθενών περνάει διακυμάνσεις οι οποίες οφείλονται αντίστοιχα στις εξάρσεις και υφέσεις των νόσων. Οι ασθενείς έχουν μεγάλες μεταβολές στο βάρος τους, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να κουράζονται και να εγκαταλείπουν τις προσπάθειες.

Εγκεφαλική Παράλυση, Cerebral Palsy (Μέρος B΄): το στρες στην οικογένεια

Κατηγορία: Ψυχολογία και ιατρικήΔημοσιεύθηκε στις

gh

Το στρες στις οικογένειες παιδιών με εγκεφαλική παράλυση είναι έντονο και οι τρόποι αντίδρασης και αντιμετωπίσης της κατάστασης από τους γονείς ποικίλουν. Σύμφωνα με το μοντέλο του στρες, εκτίμησης και διαχείρισης καταστάσεων, οι μητέρες ανάπηρων παιδιών μπορεί να αντιδράσουν με τους ακόλουθους τρόπους. Αρχικά, μπορεί να συλλέγουν πληροφορίες για την ίδια την αναπηρία, να κατακλύζονται από θετικές σκέψεις, να βρίσκουν στήριγμα ακόμη και στην ίδια την θρησκεία, να κάνουν χρήση της κοινωνικής στήριξης καθώς και ρεαλιστικά σχέδια για το μέλλον του παιδιού. Σε αντίθετες περιπτώσεις πολλές μητέρες απομονώνονται, δεν αποδέχονται την αναπηρία του παιδιού, ελπίζουν σε μια «θαυματουργή» θεραπεία, ή ρίχνουν την ευθύνη στους άλλους.

Εγκεφαλική Παράλυση: Cerebral Palsy (Μέρος Α΄)

Κατηγορία: Ψυχολογία και ιατρικήΔημοσιεύθηκε στις

gh

Η εγκεφαλική παράλυση, η λεγόμενη και νόσος του Little, είναι μια πάθηση του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Ουσιαστικά είναι η μόνιμη μη προϊούσα ανατομική βλάβη, των κινητικών κυρίως κέντρων του εγκεφάλου, η οποία εκδηλώνεται με διαταραχές στην κινητικότητα και τη στάση καθώς και αδυναμία του πάσχοντα να χρησιμοποιεί βουλητικά τους μυς του. Η Παγκόσμια Επιτροπή για την εγκεφαλική παράλυση, το 1988, όρισε την εγκεφαλική παράλυση σαν μια μόνιμη, αλλά όχι μη αναστρέψιμη, δυσλειτουργία του μυϊκού τόνου και της κίνησης η οποία προκαλείται από βλάβη στο εξελισσόμενο νευρικό σύστημα, πριν, κατά την γέννηση ή τους πρώτους μήνες της ζωής. H κινητική αναπηρία στα παιδιά αποτελεί σημαντικό παράγοντα οικογενειακού στρες.