Η Παρουσία του Συντρόφου στον Τοκετό

Κατηγορία: Ψυχολογία παιδιού και οικογενείαςΔημοσιεύθηκε στις

Η εγκυμοσύνη αποτελεί το εφαλτήριο για τη δημιουργία της οικογένειας ενός ζευγαριού. Κατά τη διάρκεια της κύησης, οι μέλλουσες μαμάδες φαίνεται να συνδέονται πιο άμεσα με το έμβρυο και η μετάβαση στο νέο τους ρόλο γίνεται πιο ομαλά. Καθώς η κύηση εξελίσσεται, νιώθουν τις εμβρυικές κινήσεις, βλέπουν τις αλλαγές στο σώμα τους, υπόκεινται σε μία σειρά από εργαστηριακές εξετάσεις και ακολουθούν πιστά τις συμβουλές του μαιευτήρα- γυναικολόγου και της μαίας τους, με στόχο την άριστη κατάληξη του  τοκετού τους. 

Τις περισσότερες φορές, στις επισκέψεις που γίνονται στον θεράποντα γιατρό για τον καθιερωμένο έλεγχο της κύησης, οι έγκυες συνοδεύονται από τους συντρόφους τους ή από κάποιο πρόσωπο του φιλικού ή οικογενειακού περιβάλλοντος. Ωστόσο, όταν έρχεται η ώρα του τοκετού, οι επίτοκες επιλέγουν να έχουν κοντά τους τον σύντροφο τους και μέλλοντα πατέρα του παιδιού τους. Με αυτό τον τρόπο, ο σύντροφος μπορεί να συμμετέχει ενεργά την ώρα του φυσιολογικού τοκετού και να ενημερώνεται από την μαιευτική ομάδα για την εξέλιξή του. Η παραμονή του στην αίθουσα αναμονής για αρκετές ώρες μέχρι να ολοκληρωθεί ο τοκετός, ενδεχομένως να προκαλέσει συναισθήματα έντονου στρες, αγωνίας, οξυθυμίας, απομόνωσης ή και απομάκρυνσης από τη σύντροφό του. 

Συστήνεται στα ζευγάρια τις τελευταίες εβδομάδες της κύησης, να παρακολουθούν μαθήματα προετοιμασίας γονεικότητας, προκειμένου να προετοιμάζονται μαζί για τον τοκετό και να λύνονται απορίες που σχετίζονται με τη λοχεία, τον θηλασμό και την περιποίηση του νεογνού. Έτσι, ο σύντροφος αποκτά μεγαλύτερη οικειότητα, ασφάλεια και γνώσεις για το πώς θα βοηθήσει την μέλλουσα μητέρα σε αυτή τη διαδικασία. Βέβαια, υπάρχουν και οι περιπτώσεις, κατά τις οποίες οι σύντροφοι των επιτόκων αποφασίζουν να μην είναι παρόντες την ώρα του τοκετού λόγω φόβου αδυναμίας ελέγχου των συναισθημάτων τους ή της πρόκλησης του στρες από το νοσοκομειακό περιβάλλον. Σε κάθε περίπτωση, η μαιευτική ομάδα, οφείλει να τον καθησυχάζει και να κατανοεί τις επιθυμίες του.

Κατά το πρώτο στάδιο του τοκετού, η συμβολή του συντρόφου είναι ιδιαίτερα σημαντική για την επίτοκο:

  • Μιλήστε της χαμηλόφωνα και γλυκά ώστε να της αποβάλλετε το άγχος.

  • Χρησιμοποιήστε κάποιο έλαιο με βάση το αμύγδαλο ή το χαμομήλι και κάντε της μασάζ στην μέση και την πλάτη, ως μέθοδος ανακούφισης από τον πόνο.

  • Μπορείτε να την ενυδατώσετε και να την δροσίσετε με κρύο νερό και κομπρέσες.

  • Ακούστε το αγαπημένο σας τραγούδι και υπενθυμίστε της πόσο γενναία προσπάθεια κάνει.

  • Συζητήστε οτιδήποτε την απασχολεί ή την χαλαρώνει εκείνη την στιγμή.

  • Μείνετε κοντά της και ρωτήστε την πώς μπορείτε να την βοηθήσετε. Η παρουσία σας και μόνο στην αίθουσα των ωδινών, μπορεί να της δώσει κουράγιο και δύναμη να συνεχίσει.

Κατά το δεύτερο στάδιο του τοκετού ή αλλιώς το στάδιο της εξώθησης:

  • Μπορείτε να ενθαρρύνετε την επίτοκο να παίρνει τις κατάλληλες αναπνοές για να εξωθεί σωστά.

  • Καθοδηγήστε την, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού και της μαίας.

  • Βοηθήστε την να είναι ψύχραιμη και να ξεκουράζεται μεταξύ των ωδινών, με μέσα όπως το άγγιγμα και η αγκαλιά σας.

  • Κρατήστε την σε διάφορες θέσεις όπου αισθάνεται άνετα και ασφάλεια, ώστε να εξωθεί πιο αποτελεσματικά, όπως το βαθύ κάθισμα.

  • Αφού γεννηθεί το μωρό σας, εφόσον το επιθυμείτε, μπορείτε να ζητήσετε από τον γιατρό να κόψετε τον ομφάλιο λώρο και να το πάρετε στην αγκαλιά σας.

Αφού έχει ολοκληρωθεί ο τοκετός, ο πατέρας μπορεί να παραμείνει μαζί με τη μαμά και το μωρό τους για λίγη ώρα και να απολαύσουν, ως οικογένεια πια, τον πρώτο θηλασμό!

Τέλος, είναι σημαντικό, οι μέλλοντες γονείς να αισθάνονται ομάδα και να κατανοούν τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους, με γνώμονα πάντα τις συμβουλές του θεράποντα μαιευτήρα και της μαίας τους. Ένα καινούριο ταξίδι μόλις ξεκίνησε…