Ο "Νταής", ο "Μπούλης" και το "Bullying"

Το bullying αφορά στην συναισθηματική, ψυχολογική ή/και σωματική επίθεση και κακοποίηση προς άτομα ασθενέστερα ή ομάδες μειονοτικές. Η ιδιαιτερότητα του φαινομένου αυτού έγκειται στο γεγονός πως δεν παρατηρείται μεμονωμένα σε κάποιες συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και επεκτείνεται σε όλες τις ηλικίες! Μπορεί να προκύψει στο χώρο εργασίας, σε αθλητικές ομάδες, μεταξύ κοινωνικών ομάδων (συνήθως η μια έχει πλειοψηφική δύναμη και η άλλη μειονοτική ισχύ), στον στρατό, ακόμη και εντός της οικογένειας. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός, οι θρησκευτικές και πολιτικές πεποιθήσεις αλλά και η καταγωγή και οι πολιτισμικές καταβολές συνήθως αποτελούν τα πεδία αφορμών για εκδήλωση εκφοβισμού.

Τα Δικαιώματα των Παιδιών: πώς μπορούμε να τα διαφυλάξουμε;

Το 1989 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε ομόφωνα την θέσπιση της Διεθνής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Convention on the Rights of the Child), η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 2 Σεπτεμβρίου του 1990 και στην Ελλάδα κυρώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992 με τον Ν. 2101/92. Η σύμβαση αυτή καθορίζει τα δικαιώματα τα οποία θα πρέπει να απολαμβάνουν όλα τα παιδιά και οι έφηβοι κάτω των 18 ετών, ανεξάρτητα από το χρώμα, τη θρησκεία, το φύλο, τη γλώσσα, την καταγωγή ή την κοινωνική θέση. Τα δικαιώματα αυτά, νομικά κατοχυρωμένα, εξασφαλίζουν την ευημερία και την ομαλή σωματική και ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών σε όλα τα στάδια της εξέλιξης από την γέννηση ως την ενηλικίωση.

Παιδική Κακοποίηση

Η κακοποίηση δεν έχει συγκεκριμένο πρόσωπο. Με την φράση αυτή,  εννοούμε ότι δεν εμφανίζεται σε πλαίσια και σπιτικά με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Συνεπώς, το να υποθέτουμε ότι κακοποιητικός θα είναι ένα άτομο συγκεκριμένου φύλου ή χαμηλού μορφωτικού ή βιοτικού επιπέδου είναι τουλάχιστον αβάσιμο καθώς άλλοι είναι οι παράγοντες που ενδεχομένως οδηγήσουν ένα άτομο στον κύκλο της βίας. 

Η συναισθηματική ζεστασιά και ασφάλεια που έχει βιώσει κανείς ως άτομο στην πορεία της ανάπτυξής του, ο τρόπος που έχει μάθει να αναγνωρίζει και να εκφράζει το συναίσθημά του καθώς και το αν ο ίδιος έχει εκτεθεί σε συνθήκες βίας είναι καθοριστικοί παράγοντες για το αν θα φτάσει κάποιος σε βίαιες συμπεριφορές.

“Τα παιδιά μαθαίνουν από αυτό που θα τους δείξεις.”

Έχουμε αναρωτηθεί, αλήθεια, τί είδους μηνύματα είναι αυτά που στέλνουμε στο παιδί μας; 

Πριν βιαστούμε να κρίνουμε το παιδί μας ως γκρινιάρικο ή με έλλειψη πειθαρχίας ή συγκέντρωσης, ας σταθούμε λίγα λεπτά να το δούμε και να το ακούσουμε. Ίσως θα ήταν σκόπιμο να αφιερώνουμε που και που λίγο χρόνο συλλογιζόμενοι πάνω στο τι επιθυμούμε και τι τελικά προσφέρουμε στο παιδί μας ως παράδειγμα και πρότυπο.

Τι βλέπεις όταν κοιτάζεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη;

Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από μια Γαλλική δραματική ταινία φαντασίας του 2005. Μέσα σε λίγα λεπτά θα λέγαμε ότι συμπυκνώνει όλη την θεραπευτική πορεία ενός ανθρώπου, ο οποίος φαίνεται να δυσκολεύεται να αποδεχτεί τον εαυτό του και την εικόνα του, καθώς κανένας στο παρελθόν δεν του έχει δώσει αγάπη, ώστε να νιώσει ασφαλής.